Muziekavond door toptalenten van het Prinses Christina Concours met meer dan één talent

Tijdens één van de avonden van de Culturele Kring stond op 27 oktober 2026 opnieuw het Prinses Christina Concours centraal, inmiddels een vast onderdeel van het programma sinds het 75-jarig jubileum. In zijn openingswoord onderstreepte de voorzitter niet alleen de grote waardering voor het werk van de stichting, maar ook de wens om het concours waar mogelijk financieel te blijven ondersteunen. Daarbij verwees hij naar eerdere gelegenheden waarbij gastsprekers hun honorarium beschikbaar stelden aan het concours, zoals bij de Adriaen Poirterslezing.

Het concours: meer dan een wedstrijd
Tinka Regter verzorgde de introductie van de avond. Zij benadrukte dat het Prinses Christina Concours veel meer is dan een wedstrijd waarin prijzen worden uitgereikt. Jaarlijks worden tijdens het klassieke concours ruim driehonderd kinderen door heel Nederland gehoord. De deelnemers ontvangen uitgebreide feedback en begeleiding, terwijl prijswinnaars bovendien kunnen rekenen op concertmogelijkheden, advies en verdere begeleiding in hun muzikale ontwikkeling.

Het centrale thema van deze avond was de veelzijdigheid van jonge musici. Opvallend veel deelnemers hadden zich dit jaar met meerdere instrumenten ingeschreven. Alle jonge artiesten die deze avond optraden, bleken inderdaad meer dan één muzikaal talent te bezitten.

Voordat het programma begon, werden enkele publieksafspraken gemaakt. Bezoekers werd gevraagd mobiele telefoons uit of op stil te zetten. Daarnaast had cellist Huajin Gu een speciaal verzoek: tijdens de uitvoering van de Bach-suite niet tussen de afzonderlijke delen applaudisseren, zodat de muzikale concentratie behouden kon blijven.

Huajin Gu: cello én piano
De eerste gast van de avond was Huajin Gu, die dit jaar voor het eerst deelnam aan het concours. Hij vertelde dat hij de ervaring als bijzonder leuk, maar tegelijkertijd ook spannend had ervaren. Zijn deelname bracht hem uiteindelijk tot de landelijke finale in Amare in Den Haag. Ter voorbereiding krijgen finalisten niet alleen muzikale coaching, maar ook ondersteuning op het gebied van podiumpresentatie en concertervaring.
Huajin Gu speelt zowel cello als piano. Zijn liefde voor de cello ontstond na het bijwonen van een concert in Antwerpen. Als favoriet werk noemde hij het beroemde celloconcert van Edward Elgar. Voor piano werd zijn belangstelling gewekt door zijn zus, die thuis veel oefende. Toen hij zelf achter de toetsen ging zitten, bleek dat eveneens een instrument dat hem aansprak.
Hij combineert zijn muzikale activiteiten met school en een intensief oefenschema. Naast muziek heeft hij nog een andere passie: schaken.

Op cello bracht Huajin Gu de volledige Cellosuite nr. 2 in d-klein, BWV 1008 van Johann Sebastian Bach ten gehore:

Prelude
Allemande
Courante
Sarabande
Menuet I & II
Gigue

Later op de avond liet hij zijn tweede talent horen aan de piano met drie delen uit Images, boek I van Claude Debussy:

Reflets dans l’eau
Hommage à Rameau
Mouvement

Vanwege schoolverplichtingen de volgende ochtend kon hij niet de gehele avond aanwezig blijven.

Josephine Aguerre-Zwart: zang en viool
De tweede jonge musicus was Josephine Aguerre-Zwart uit regio West 1 (Rotterdam). Haar muzikale ontwikkeling begon opvallend genoeg via danslessen toen zij vier jaar oud was. Al snel verschoof de belangstelling naar muziek maken en vanaf haar vijfde volgde zij zanglessen.
Josephine deed ervaring op in koren, groepslessen en diverse producties. Daarbij kwamen onder meer bewerkingen van Die Zauberflöte, Phantom of the Opera en Dido and Aeneas voorbij. Sinds ongeveer een jaar krijgt zij privéles van zangdocent Jacqueline Jansen in Rotterdam.

Samen met pianiste Sofia Vasheruk zong Josephine twee werken:

Domenico Scarlatti: Le Violette
Edvard Grieg: Solveigs Sang uit Peer Gynt

Na de pauze liet zij haar tweede instrument horen. Op viool speelde zij, eveneens begeleid door Sofia Vasheruk:

twee delen uit de Vioolsonate nr. 3 in c-klein, op. 45 van Grieg:
– Allegro molto appassionato – Presto
– Allegretto espressivo alla Romanza – Allegro
Ernest Bloch: Nigun uit Baal Shem

Roos en Olaf Vondenhof: een muzikale familie
Broer en zus Roos en Olaf Vondenhof zijn vertrouwde namen binnen het concours. Zij namen al vaker deel en vielen regelmatig in de prijzen. Tijdens het gesprek werd verteld dat er ook nog een tweelingzus, Emma, is, die deze avond niet aanwezig kon zijn.

Olaf Vondenhof
Olaf trad voor de pauze op als violist. Zijn liefde voor de viool ontstond tijdens een meespeelmoment in de hal van De Doelen. Nadat hij een viool had uitgeprobeerd, wilde hij het instrument niet meer teruggeven. Rond zijn vierde verjaardag kreeg hij vioollessen cadeau.
Voor de pauze speelde Olaf op viool samen met Roos aan de piano:

Fritz Kreisler: La Gitana

Na de pauze wisselde Olaf van instrument en speelde hij hobo. Samen met Roos voerde hij uit:

Camille Saint-Saëns: uit de Sonate voor hobo en piano in D-groot, op. 166
– II. Ad libitum – Allegretto

Later speelde hij samen met Roos nog:

J.D. Heinichen: Grave uit de Sonate voor hobo en fagot in c-klein
J. Fiala: Duo Concertant voor hobo en fagot
– II. Adagio
– III. Allegro

Roos Vondenhof
Roos speelde voor de pauze piano als begeleider van Olaf in La Gitana. Haar instrumentkeuze heeft een bijzonder verhaal. Oorspronkelijk begon haar tweelingzus Emma met piano en Roos met harp, maar na verloop van tijd bleek piano beter bij Roos te passen en harp beter bij Emma.
Naast piano speelde Roos ook enige tijd hoorn, maar daarmee stopte zij na twee jaar vanwege de belasting die het instrument met zich meebracht. Tegenwoordig ligt haar focus op fagot. Inmiddels heeft zij de middelbare school afgerond en studeert zij aan het conservatorium, met fagot als hoofdvak en piano als bijvak.
In het gesprek kwam ook het Codarts-traject ter sprake, waarin middelbaar onderwijs en een intensieve muziekopleiding worden gecombineerd en muziek integraal in het lesprogramma is opgenomen.

Het belang van muzikale kennismaking
Tinka Regter sloot de avond af met een bredere boodschap over muziekeducatie. Zij benadrukte hoe belangrijk het is om kinderen mee te nemen naar concerten, open dagen en kennismakingsactiviteiten. Door kinderen op jonge leeftijd met muziek in aanraking te brengen, wordt als het ware een zaadje geplant dat kan uitgroeien tot een blijvende passie. De jonge musici van deze avond vormden daarvan een overtuigend voorbeeld: talent, nieuwsgierigheid en veelzijdigheid bleken hand in hand te gaan.
De avond liet niet alleen horen hoeveel muzikaal talent Nederland rijk is, maar ook hoe belangrijk de stimulerende rol van het Prinses Christina Concours daarbij blijft. Jongeren krijgen er de kans zich artistiek te ontwikkelen, podiumervaring op te doen en hun liefde voor muziek verder uit te bouwen. Daarmee was deze editie opnieuw een inspirerende ontmoeting met de volgende generatie musici.